บทที่ 26 ปล่อยฉันออกไป

"ตกลงครับ"

ภาณุเองก็ไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องนั้นขึ้นมาพูดอีกเช่นกัน

เมื่อเห็นเขาตอบรับ พลอยไพลินก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ

ภาณุเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ ก่อนจะพิมพ์ข้อความส่งหาปกรพัฒน์

'หาข้าวต้มหรืออะไรอ่อนๆ มาให้เธอทานมื้อเย็นหน่อย'

ปลายทางตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ